Omdat de 'kantoorvloer' bij Viessmann hoger ligt dan de 'straat' moesten we een manier verzinnen om Theo op kantoor te krijgen. Via ons magazijn hebben we Theo (heel voorzichtig) met de heftruck naar boven verplaatst.

Het was voor ons op kantoor weer 'n heerlijk gevoel om Theo in ons midden te hebben. Afgelopen tijd hebben we wel wat vrolijkheid gemist op het kantoor en wat te denken van de probleempjes met SAP...(software / orderverwerkingssysteem) Theo wist altijd wel een oplossing of methode om een order in goede banen te leiden. We hebben vandaag dan ook nog even gebruik gemaakt van zijn komst.... een snelpakket is dankzij Theo ook een 'snelpakket' gebleven. We kunnen haast niet wachten tot hij weer dagelijks bij ons zal zijn, maar dat duurt helaas nog even. Alles op zijn tijd..

(Theo achter zijn vertrouwde bureau en computer) Theo heeft een dwarslaesie die hoog zit (net onder zijn nek) hierdoor kan hij ook zijn vingers niet of nauwelijks nog bewegen. Eerst was ook het bewegen van zijn armen een probleem maar inmiddels is dat al een stuk verbeterd. Theo kan zich zelf met zijn rolstoel al goed voortbewegen. De revalidatie begint dus langzaam maar zeker zijn vruchten af te werpen, ook eten en drinken gaat steeds beter, 'je word er handig in' zo zegt hij zelf. Met de kerst voor de deur is dat dus een goed teken...een paar kilootjes terug erbij mag wel hoor Theo!

(Theo bij zijn collega's tijdens de kerstborrel. De foto is genomen net voor dat de 'borrel' op tafel kwam)


Iemand vroeg onlangs aan Theo "Wil je geen elektrische rolstoel met een joystick, zou dat niet makkelijk voor je zijn?" Waarop Theo antwoorde: " Ik moet er niet aan denken, dan doe ik helemaal niets meer". Dat is nu typisch Theo!

Theo hierbij willen wij ook even onze bewondering voor jou uitspreken. Om na zo een gebeurtenis nog volop Positief en Vrolijk in het leven te staan is tekenend voor jou. "SJAPOO!" Theo hou dat vol, neem de tijd om te revalideren, wij houden 'n plekje voor je vrij. En natuurlijk wachten we niet te lang om je weer eens 'n dagje te halen!

verjaardag.. _{^{(door Aad Bruijnzeel 15 mei 2004)}}

Gisteren was Theo jarig. Eigenlijk vond Theo dat hij op dit moment weinig te vieren had. Hij wilde daarom dit jaar niets aan zijn verjaardag doen.

"Ik vier mijn verjaardag wel weer als ik kan dansen," zei hij met een wat wrange ondertoon.

Wij vonden dit echter niet. Iedere gelegenheid om wat te vieren is er immers één.

Vandaar dat we maar een bescheiden verrassingsfeestje georganiseerd hebben. Beneden in de parkeer garage verzamelen en dan als de kust veilig is naar boven.

Dit liep echter helemaal spaak. Theo zat beneden in het restaurant met Yvonne en een vrij uitzicht op de gang en de liften. Ander mogelijkheden, zoals buitenom via de trap bleken verspert. Ten einde raad hebben we Yvonne mobiel gebeld.

Ze schaterde het uit met de gedachte dat we met zijn allen in de garage stonden. Dan maar Theo in het restaurant overvallen!

Kortom, naar binnen en feliciteren (en natuurlijk zoenen). Vervolgens naar boven, zingen en koffie met gebak. In een ongedwongen sfeer werden de nodige kadootjes uitgepakt.

Het tweede bedrijf speelde zich in de bar af. Op vrijdagavond is het meestal rustig in de bar van Rijndam, omdat veel gehandicapten het weekend thuis doorbrengen. Zo ook deze avond.

We schoven een drietal tafels bijeen en dronken nog wat.

Een ieder had het best naar z'n zin.
We kunnen terug kijken op een geslaagde verjaardag.