De operatie duurt vermoedelijk ongeveer 4,5 uur. Daarna zal hij naar de verkoeverruimte / intensive care worden gebracht. Direct na de operatie zal de Nederlandse arts, Cees Kleinbloesem, mij van het verloop op de hoogte brengen. Het duurt daarna nog een aantal uur voordat ik Theo weer kan spreken.

Verder is alles hier goed, het weer is 29 graden en zonnig. Het is hier minder vochtig dan in nederland. Geweldig volk die Turken. Ik kom er achter dat zeer genuanceerd wordt gedacht over de EU.

Ik heb enkele Turken gesproken die helemaal niet lid willen worden van de EU. Ze vertelden mij dat het vooral de regering is die dat wil. Lijkt net als in Nederland.
Ik vind dat jammer, ik er graag bij hebben.

De medewerkers in het ziekenhuis zijn erg vriendelijk en behulpzaam. Helaas spreken de meesten geen Duits of Engels. Er zijn er drie a vier die redelijk Engels spreken en een drietal die goed Engels spreken.

We hebben er ook een gevonden die goed Duits spreekt. Dus de communicatie gaat met handen en voeten en we schakelen regelmatig een van de beter sprekenden in als tolk. De artsen spreken over het algemeen redelijk tot goed Engels.

Er is voor ons ook een Engels sprekende Client relations manager (Hostes) die de tijd voor ons neemt. Wel merk je dat je als man anders wordt behandeld dan als vrouw. Ik ben enkele malen ingeschakeld als tolk voor de andere Nederlandse patient die gisteren is geopereerd.

Het gaat goed met haar. Maar soms wordt er aan mij iets gevraagd, dat de dames zelf ook kunnen antwoorden. Bijna automatisch stellen ze de vragen aan de man in het gezelschap.

Verder is het nu maar afwachten tot het eind van de operatie.
Duimen en het beste maar hopen...